ابلوموف
چهارشنبه 1385/10/20
این خانه سیاه است.
مي خوام بگم من اون آدمي ام كه تو تاريكي كنار يه دختر خوشگل داره از پنجره ي ابري بيرونو نگاه ميكنه و سيگار camel مي كشه و تونيك ودكا مي خوره ... آره، اون منم.
قهرمان در آشپزخانه است- سام شپارد؛ ترجمه ي حميد امجد.
از مجموعه نمايشنامه ي "دكه ي بين راه"
نوشته شده توسط ابلوموف
در 21:36 | لینک ثابت
•
یکشنبه 1385/10/10
بیا با هم تکرار کنیم
من مردي ام كه قابل اعتماد نيستم.
براي موجودي مثله من حقيقت پديده اي ناپايداره.
مردي ام گيج و عاجز از به ياد آوردن اون همه افتضاح هاي شخصيم.
.
.
.
و بنابراين محكومم که تكرارشون كنم، هميشه و هميشه تا ابد.
نوشته شده توسط ابلوموف
در 17:14 | لینک ثابت
•